Interpolis heeft een rijke historie, gebaseerd op de solidariteit van boeren en tuinders. In de 19e eeuw werkten deze mensen vaak onder armoedige omstandigheden. Tegen het einde van de eeuw groeide het besef dat samenwerking hen vooruit zou kunnen helpen. Saamhorigheid werd de drijfveer van veel activiteiten, maar ook het fundament onder diverse organisaties. Die saamhorigheid was bij boeren en tuinders diep geworteld en gaf de aanleiding tot de oprichting van boerenstandsorganisaties.
Coöperatieve gedachte
In het katholieke deel van de agrarische bevolking ontstonden vier van deze boerenstandsorganisaties. Vanuit de coöperatieve gedachte kochten ze samen in, verkochten ze en veilden ze samen. Ze stichtten hun eigen banken (de Boerenleenbanken) en hun eigen verzekeringsmaatschappijen (de Onderlinge Waarborgmaatschappijen). Voor hun oude dag richtten ze een eigen pensioenfonds op. Vier waarborgmaatschappijen ontwikkelden zich tot volwaardige schadeverzekeringsmaatschappijen; het pensioenfonds werd een levensverzekeringsmaatschappij.
Fusies
In de jaren zestig maakten veel tradities plaats voor nieuwe ontwikkelingen en ideeën. Marktconcentraties en fusies kenmerkten de industrie en dienstverlening. In de bank- en verzekeringswereld ontstonden grote ondernemingen. Ook de vier waarborgmaatschappijen en het levensverzekeringsbedrijf van de katholieke standsorganisaties besloten in 1969 te fuseren. Zo ontstond Interpolis, dat uitgroeide tot een krachtig concern met een bijzonder karakter. In 1990 werd Interpolis onderdeel van de Rabobankorganisatie.
Onderdeel van Eureko
Interpolis is eind 2005 gefuseerd met Achmea. Hierdoor maakt Interpolis thans deel uit van Eureko, een Europese verzekeringsgroep.
