Welke ggz-zorg krijg ik niet vergoed?

De basisverzekering vergoedt geneeskundige geestelijke gezondheidszorg (ggz). Je krijgt niet voor alle soorten behandelingen een vergoeding.

Wat vergoeden we?

Vanuit de basisverzekeringen vergoeden we ggz als je lichte tot matige, niet-complexe psychische problemen hebt. Of bij stabiele chronische problematiek. Ook vergoeden we vanuit de basisverzekering hulp bij complexe psychische stoornissen en opnamen in een psychiatrisch ziekenhuis. Je hebt voor deze behandelingen altijd een verwijzing nodig. Je huisarts kan helpen bij het zoeken naar de juiste zorgverlener.

Bij sommige klachten krijg je geen vergoeding.

Je krijgt uit de basisverzekering geen vergoeding voor onderstaande behandelingen. Wel kan de huisarts of de praktijkondersteuner ggz van de huisarts je op weg helpen. Mogelijk kan je werkgever hier ook iets in betekenen.

Behandelingen die de basisverzekering niet vergoedt:

  • psychische klachten als je (nog) geen psychische stoornis hebt
  • problemen op het werk zoals burn-out en overspannenheid. Je kunt vanuit de aanvullende verzekering gebruik maken van online zelfhulpmodules.
  • relatieproblemen
  • een ouder-kind-relatieprobleem, mishandeling, rouwreactie, studieprobleem, identiteitsprobleem, acculturatieprobleem, religieus probleem of levensfaseprobleem
  • aanpassingsstoornissen
  • verstandelijke beperking
  • slaapstoornissen. We vergoeden wel een slaapcursus vanuit de aanvullende verzekering.
  • premenstruele stemmingsstoornis
  • communicatiestoornissen, bijvoorbeeld stotteren of een taalstoornis
  • leerstoornissen, bijvoorbeeld dyscalculie en dyslexie
  • een fobie, behalve als het om een situatie gaat die vaak voorkomt en begeleiding van de huisartsenpraktijk helpt niet (genoeg), of wanneer je bang bent voor bijvoorbeeld bloed of injecties
  • verzamelstoornis, behalve als deze heel ernstig is
  • lichte eetbuistoornis
  • huidpulkstoornis behalve als er ernstige lichamelijke complicaties zijn
  • seksuele disfuncties, bijvoorbeeld erectieproblemen
  • verslaving aan nicotine, bijvoorbeeld aan sigaretten
  • beperkte neurocognitieve stoornis
  • coördinatieontwikkelingsstoornis
  • hechtingsstoornissen
  • misofonie

Voor sommige behandelingen krijg je geen vergoeding.

Je krijgt uit de zorgverzekering geen vergoeding voor onderstaande behandelingen:

  • ggz-zorg voor kinderen tot 18 jaar. Hiervoor ga je naar de gemeente. Lees meer op regelhulp.nl.
  • een IQ-test, zonder dat dit bij een behandeling hoort
  • een diagnose stellen zonder te willen behandelen, bijvoorbeeld een ADHD-onderzoek
  • coachingsgesprekken
  • jobcoaching
  • rijbewijskeuring
  • preventieve cursussen
  • behandeling van relatieproblemen
  • psychosociale hulp
  • zelfhulp
  • hartcoherentietraining (HCT)
  • Maudsley-methode
  • ReAttach
  • behandelingen waarvoor (nog) niet genoeg bewijs is vanuit de wetenschap en praktijk. Een niet-uitputtende lijst vind je in de circulaire van Zorgverzekeraars Nederland.

Voor de behandeling van de meeste seksuele problemen krijg je geen vergoeding.

Soms krijg je wél een vergoeding voor de behandeling. Het gaat dan bijvoorbeeld om de behandeling van deze seksuele stoornissen:

  • exhibitionisme
  • pedofilie
  • voyeurisme
  • hyperseksualiteit (seksverslaving)

Dan kun je de behandeling wel vergoed krijgen binnen de ggz, als onderdeel van de psychische behandeling. Jouw behandelaar is dan bijvoorbeeld een gz-psycholoog (met eventueel een vervolgopleiding tot seksuoloog).

Voorwaarden voor vergoeding niet-gecontracteerde klinische verslavingszorg.

Vraag je een machtiging aan voor niet-gecontracteerde klinische verslavingszorg? Dan krijg je alleen een machtiging als de behandeling voldoet aan de stand van wetenschap en praktijk. Hiervoor gelden onder andere deze voorwaarden:
  • Je krijgt na de opname een ambulante vervolgbehandeling (nazorg).
  • Je oefent tijdens de behandeling met wat je hebt geleerd in je eigen omgeving. Dit heet therapeutisch proefverlof. Je merkt dan hoe het gaat in je dagelijks leven. Bijvoorbeeld thuis of op je werk. Ben je opgenomen in het buitenland en doe je daar je proefverlof? Een therapeutisch proefverlof in het buitenland is niet geschikt. De situatie in het buitenland is namelijk anders dan in Nederland. Denk aan de taal, cultuur en leefomgeving. Daardoor is het moeilijker om te beoordelen hoe het thuis zal gaan. Ook kan de kans op terugval na de behandeling groter zijn.
Voldoet jouw behandeling niet aan deze voorwaarden? Dan krijg je geen machtiging. Je krijgt de opname dan ook niet vergoed.

Vanaf 1 augustus 2026 is de beoordeling van deze zorg aangepast. Het Zorginstituut Nederland heeft duidelijke standpunten opgesteld over de beoordeling van klinische verslavingszorg. Wij sluiten ons hierbij aan en hebben onze beoordeling hierop aangepast. Hebben wij je vóór 1 augustus 2026 toestemming gegeven voor een behandeling? Dan mag je die behandeling gewoon afmaken.